Krótka Historia Szkoły
Ważniejsze Daty:
- 1.IX.1954r - Powstała nasza szkoła jako XX SZKOŁA PODSTAWOWA i LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE TPD
- 1.IX.1958r - Zmieniono nazwę na SZKOŁA PODSTAWOWA i LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE nr 47
- 21.IX.1960r - Wniosek Rady Pedagogicznej o nadanie szkole imienia Stanisława Wyspiańskiego
- 25.II.1961r - szkoła otrzymała nazwę SZKOŁA PODSTAWOWA i LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE nr 47 im. Stanisława Wyspiańskiego
- 1.IX.1966r - aktualna nazwa szkoły to XLVII LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE im. Stanisława Wyspiańskiego
- 21.I.1975r - za osiągnięcia dydaktyczno - wychowawcze odznaczono szkołę Medalem Pamiątkowym z okazji 200 - lecia Komisji Edukacji Narodowej
W swojej 54 - letniej historii szkoła miała 5 dyrektorów
- Od 1.IX.1954r - dr Kazimierz Skąpski
- Od 1.IX.1963r - mgr Zbigniew Szeptycki
- Od 1.IX.1983r - mgr Barbara Futkowska
- Od 1.IX.1988r - mgr Marian Wiśniewski
- Od 1.IX.1989r - mgr Anna Graf
Oto wspomnienia dyrektora Zbigniewa Szeptyckiego:
    "Szedłem do "Wyspiańskiego" bez euforii, choć był to awans. Zostawiałem szkołę, którą budowałem od fundamentów. Sam kompletowałem zespół nauczycieli. Chcieliśmy pokazać na co nas stać. Jednak los (czyli nadzór oświatowy) chciał inaczej. Powędrowałem na Międzyborską. Dzisiaj nie żałuję. Spotkałem ludzi bardzo różnych jeśli chodzi o poglądy polityczne i społeczne, demonstrujących tę swoją różność w sposób możliwy w owym czasie. Pracować z takimi nie łatwo, ale ciekawie. Łączyło nas natomiast jedno, nam się 'chciało chcieć' i to nasze chciejstwo realizowaliśmy. Przeprowadziliśmy szczęśliwie społeczność szkoły przez wydarzenia burzliwego roku 1968 i trudnych lat 1981-1982. Dziś "odcinamy kupony" naszej inwestycji. Śledzę losy absolwentów i gdy widzę Ich twarze, czytam i słyszę o Nich, odczuwam zadowolenie, a nawet nieskromnie mówiąc dumę, że jest w tym cząstka naszej pracy, że nasze "chciejstwo" dało tak piękne rezultaty. Okazuje się, że Wiesław to poważny redaktor, Jurek genialny aktor, a jego imiennik to światowej sławy transplantolog, Basia to wykładowca zagranicznych uczelni. To tylko kilka przykładów. Podczas wizyt w szkole z przyjemnością odnotowuje, że wśród grona "Wyspiańskiego" są liczni jego absolwenci, kontynuują nasze dzieło. Oby Im się powiodło tak jak nam."
Przez mury "Wyspiańskiego" przewinęło się ponad 100 nauczycieli. Najdłużej pracowali tu:
* Anna Jałocha - matematyka, 1960-91
* Bogdan Jałocha - matematyka, 1954-91
* Leśniewski Adam - przysposobienie obronne, 1951-82
* Nowak Teresa - biologia, chemia, 1954-91
* Pilnicki Czesław - język francuski, język angielski, 1956-2005
* Sawicka Alina - język polski, 1956-2000
* Szczesiul Anna - język rosyjski, 1964-96
* Waszkiewicz Elżbieta - matematyka, 1965-01
* Żytkiewicz Tadeusz - historia, 1956-86
Oto wspomnienia Czesława Pilnickiego:
"Jak trafiłem do szkoły przy ulicy Międzyborskiej"?
  Po ukończeniu studiów w czerwcu 1956 roku rozpocząłem prace w Ministerstwie Handlu Zagranicznego. Jednakże praca biurowa w towarzystwie starszych pan (miałem wówczas 23 lata) zdecydowanie nie odpowiadała mi.
Już przed rozpoczęciem roku szkolnego 1956/57 spotkałem moją koleżankę ze studiów, która pracowała w szkole przy ul. Międzyborskiej, ale od początku nowego roku szkolnego przechodziła na urlop macierzyński. Szkoła od zaraz potrzebowała nowego nauczyciela. W ten sposób rozpocząłem swoją długoletnia prace w szkole, która początkowo nazywała się TDP XX, potem Szkoła Podstawowa i Liceum Ogólnokształcące nr 47.
Na początku lat 60 - tych nastąpił rozdział klas podstawowych od licealnych, a liceum otrzymało imię Stanisława Wyspiańskiego.
W roku 1969 zacząłem prowadzić Kronikę szkoły.[...] dawne generacje pamiętają mnie jako "Bonjourek" ze względu na wykładany przedmiot. Od początku lat 60 - tych uczyłem dwu języków: francuskiego i angielskiego. Kiedy miałem już swoich następców i gdy nastąpiło ogromne zapotrzebowanie na język angielski, zostałem już tylko przy tym języku
|
Aktualny czas:


|